☰
KobiecePorady.pl
✕
Kultura

"Sisi. Cesarzowa mimo woli" - Allison Pataki

Sisi, czyli Elżbieta Amalia Eugenia von Wittelsbach (1837-1898) – księżniczka Bawarii, cesarzowa Austrii i królowa Węgier. Niedawno powstała przepiękna powieść inspirowana życiem tej legendarnej kobiety. „Sisi. Cesarzowa mimo woli” to kolejna próba przedstawienia nam faktów z jej życia, przybliżenia przeżyć związanych z trudnym życiem na wiedeńskim dworze. Chyba nie ma osoby, która by nie słyszała o cesarzowej Elżbiecie słynącej z wyjątkowej urody i uroku. Dotychczas powstało wiele produkcji filmowych przedstawiających jej życie. Najsławniejsza z nich powstała w latach 50. XX wieku z Romy Schneider w roli głównej. Czytając książkę cały czas miałam przed oczami sceny z tego filmu.

Miss Katherine - blog lifestylow -

Akcja powieści, podobnie jak filmu, zaczyna się w sierpniu 1853 roku. Wtedy właśnie do pałacu przychodzi wiadomość z Wiednia – Helena ma zostać żoną Franciszka Józefa cesarza Austrii. Dziewczyna nie jest tym zachwycona, ale nie ma wyjścia. Wraz z matką i siostrą jadą do letniej rezydencji Habsburgów poznać cesarza. Podczas pobytu okazało się, że Franciszek zakochał się w Sisi i to ją chce poślubić. I tak miłość zatriumfowała, a młodzi stanęli na ślubnym kobiercu. Już sam dzień ślubu był dla młodziutkiej dziewczyny dniem ciężkiej próby. Sztywna dworska etykieta już zawsze będzie częścią jej życia i jednym z wielu powodów do smutku.

Młoda cesarzowa była przyzwyczajona do swobody i nauczona samodzielności, co nie pasowało do zasad panujących u Habsburgów. Jedynym zadaniem żony cesarza jest przestrzeganie tych zasad i rodzenie dzieci. Franciszka widywała rzadko, gdyż zawsze jest bardzo zajęty rządzeniem państwem. Do tego powodem do zmartwień był konflikt z teściową. Po narodzinach dzieci pozycja cesarzowej na dworze się nie zmienia. Nadal musiała być podporządkowana mężowi i apodyktycznej teściowej. Ciągle obserwowana, szpiegowana i oceniana toczyła samotną walkę o odzyskanie kontroli nad swoim życiem. Z czasem popadła w rezygnację i melancholię. Samotność jej nie służyła. Popadła w skrajny narcyzm i przesadnie dbała o swój wygląd. Sisi kochała Węgry, gdyż tak jak oni była tłamszona. Została orędowniczką polityki mającej na celu przyznanie Węgrom autonomii. To dzięki jej i hrabiemu Andrassy doszło do ceremonii koronacji pary cesarskiej na króla i królową Węgier. Jest to scena kończąca tę powieść. Dalsze losu Sisi poznamy w następnej książce.

Książkę czyta się doskonale. Autorka użyła wprawdzie fikcji literackiej na potrzeby powieści, ale i tak wiele wydarzeń historycznych jest zgodnych z prawdą. Okrojona jest liczba bohaterów historycznych. Brakuje np. ojca i braci cesarza. W książce są również nieścisłości związane z opisem wyglądu niektórych postaci.

Allison Pataki skupiła się na związku Sisi i Franciszka. Zadbała o portrety psychologiczne postaci. Najszczegółowiej przedstawiła troje głównych bohaterów: parę cesarską i arcyksiężną Zofię. Wydarzenia historyczne i polityka są tylko tłem tej historii. Mimo to doskonale pokazała zawiedzione marzenia i nadzieje oraz cierpienie matki, której odebrano dzieci.

Największym zaskoczeniem dla mnie był wątek romansu Sisi i węgierskiego hrabiego Andrassy. Autorka opowiedziała historię tej znajomości po swojemu dopowiadając to czego nie zanotowano na kartach historii. Źródła historyczne potwierdzają, że Sisi i hrabiego łączyła przyjaźń, ale faktyczny romans był mało prawdopodobny. Tak czy inaczej ta romantyczna historia dodaje powieści uroku.

Książkę polecam nie tylko fanom Sisi. Czyta się wspaniale, niejednokrotnie z wypiekami na twarzy. Autorka zmierzyła się z trudnym i ambitnym tematem – efekt jest naprawdę dobry. Nawet zastosowana fikcja literacka nie przeszkadza w czytaniu. Każdemu rozdziałowi towarzyszą emocje, a ciekawa fabuła porywa nas do innego świata – świata cesarzowej Sisi.

Dane książki:

Tytuł: Sisi. Cesarzowa mimo woli
Autor: Allison Pataki
Tłumacz: Alina Patkowska
Wydawnictwo: HarperCollins
Ilość stron: 368
Rok wydania: 2015
ISBN: 97883276-1459-9

Kultura Literatura
blog powieść recenzja literatura książki
gallery/write_comment

Powiązane artykuły

  • Kultura

    „Czas pokaże” – Anna Ficner-Ogonowska

    Dziś recenzja książki Anny Ficner-Ogonowskiej pod tytułem „Czas pokaże”. Ta książka to taki trochę wyjątek w mojej biblioteczce. Z reguły nie przepadam za polską literaturą, ponieważ nie pozwala mi się oderwać do rzeczywistości. Polskie nazwy i realia tak bardzo mi przypominają o codzienności, że z reguły nie pozwalają mi z reguły się zrelaksować i rozerwać. W literaturze zazwyczaj szukam czegoś, co mnie oderwie od szarej codzienności. Ta książka przez długi czas przyciągała mnie w jakiś tajemniczy sposób. Widziałam ją często na wystawach w księgarniach i nie mogłam się jej oprzeć. Gdy tylko pojawiła się promocja na ebooki, postanowiłam ją kupić i przeczytać.

  • Kultura

    „Rozważna i romantyczna” – Jane Austen

    „Rozważna i romantyczna” to pierwsza książka Jane Austen, jaką przeczytałam i od razu autorka dołączyła do grona moich ulubionych pisarzy. Stało się tak nie bez powodu. Powieść, którą napisała zauroczyła mnie prawie od samego początku czytania. Powieść przenosi nas do Anglii z początku XIX wieku. Koniec oświecenia i epoki przemysłowej to czas wielu przemian i nowości, lecz bohaterowie książki zdają się być na to obojętni. Zarządzają swymi majątkami i zajmują się wychowaniem dzieci, którym, gdy dorosną trzeba zaaranżować korzystne małżeństwo. Oczywiście poznajemy również ich rozrywki i obyczaje. Wraz z bohaterami uczestniczymy w balach, jeździmy powozami i oglądamy ich wytworne domostwa. Można się rozmarzyć. Jane Austen pokazuje nam nie tylko uroki życia angielskiej klasy wyższej, ale również pokazuje wszystkie mankamenty wynikające z konwenansów.

  • Kultura

    „Zimowe panny” – Cristina Sanchez-Andrade

    „Zimowe panny” – tytuł sugerujący, że fabuła osadzona jest w jakiejś mroźnej i śnieżnej krainie. Nic bardziej mylnego. Książka opowiada o słonecznej Hiszpanii, o krainie zwanej Galisją. Magiczna historia, momentami tragiczna i do tego tajemnicza. Taka właśnie jest ta opowieść. Podobno przywodzi na myśl najsłynniejszych klasyków hiszpańskiej literatury, którzy są uważani za mistrzów realizmu magicznego. Długo zabierałam się do napisania tej recenzji. Wszystko dlatego, że nie lubię pisać negatywnie. W tym wypadku jednak nie mogło być inaczej. Jak widać zawsze musi być ten pierwszy raz.

  • Kultura

    „Klejnot Medyny” – Sherry Jones

    „Posłuchaj opowieści o dawnych czasach i odległych krainach, o świecie przepełnionym zapachem szafranu i róż. Posłuchaj opowieści o koczownikach wędrujących po piaskach pustyni, mieszkających w namiotach utkanych z wielbłądziej sierści, o karawanach załadowanych perskimi dywanami i wonnym kadzidłem. Posłuchaj opowieści o kobietach, które noszą zwiewne szaty, czernią koholem oczy i malują henną na dłoniach misterne wzory, oraz o mężczyznach ceniących honor bardziej niż życie.” Takimi słowami rozpoczyna się historia małej Aiszy, która już w wieku 6 lat została obiecana prorokowi Mahometowi, a w wieku 9 lat została jego żoną. W VII wieku, świat nie był łaskawy dla kobiet. Uważano je za własność mężczyzn. Aisza od najmłodszych lat buntowała się wszelkim ograniczeniom i zakazom. Uważała, że potrafi dorównać mężczyznom. Podczas najazdów rwała się do walki.