Najważniejsza komórka/grupa społeczna, grupa ludzi, którą łączą więzy fizyczne i emocjonalne. Bliższa rodzina, dalsza rodzina. Zwykle bliska rodzina (matka, ojciec, dzieci) zamieszkuje w tym samym miejscu i spędza razem czas.
Ostatnia nowelizacja kodeksu pracy wprowadziła rewolucyjne zmiany w zakresie udzielania urlopu ojcowskiego. Chociaż urlop ojcowski funkcjonuje od prawie 7 lat (wprowadzony został 1 stycznia 2010 r.) to do 2 stycznia 2020 roku wymiar tego urlopu był bardzo krótki - początkowo 1 tydzień. Wspomniana nowelizacja wydłużyła czas na wykorzystanie urlopu przez pracownika - ojca aż do ukończenia przez dziecko 24 miesięcy. Co więcej, obecnie urlop ojcowski może być wykorzystany w dwóch częściach, z których żadna nie może być krótsza niż tydzień.
Witaj:) Dzisiaj chciałabym Ci opowiedzieć o pewnej kampanii społecznej organizowanej jakiś czas temu przez fundację Dzieci Niczyje. Jeżeli masz nastolatka w rodzinie i interesuję Cię jego los, to ten wpis jest dla Ciebie.
Podjęliście decyzję o tym, że się rozstajecie, bo zwyczajnie nie możecie już stanowić dobrej, kochającej się pary. No tak, ale jak na to wszystko zapatruje się Wasze dziecko? Z tym nie jest łatwo. Badania psychologów dziecięcych dowodzą, iż dla naszych pociech jest to naprawdę niezwykle trudne i traumatyczne przeżycie i trzeba robić wszystko, by przynajmniej w jakimś stopniu złagodzić jego skutki.
Od chwili gdy moje dziecko przyszło na świat, karmiłam je wyłącznie piersią. I muszę powiedzieć, że od początku wyglądało to dobrze, bo właściwie nie miałam żadnych problemów z pokarmem, ani przystawianiem, a Mała szybko nauczyła się ssać i połykać. I tak sobie żyłyśmy 5 miesięcy, można powiedzieć, że przywiązane do siebie, bo Martusia odrzuciła wszelkiego rodzaju butelki. I nawet żadne tam AVENTy natural tutaj nie pomogły, ani chytre i przebiegłe sposoby „oszukiwania” dziecka, jak np podawanie butelki przez sen. Jak tylko się zorientuje, że w buzi ma kawałek plastiku, a nie mięciutką pierś, to rozległa się głośny płacz i o śnie nie ma już w ogóle mowy. Dietę zaczęłam rozszerzać trochę później, więc jedyne co Marta jadła to mój pokarm i to tylko w tej jednej postaci- podany prosto z piersi.
Mała dziewczynka dostaje sukienkę księżniczki. Zakłada ją. Uśmiecha się cała: oczka się śmieją, buzia się śmieje, a serduszko zaczyna bić coraz szybciej. Wychodzi na środek pokoju, zaczyna kręcić piruety. Woła "jestem księżniczką, jestem księżniczką!!". Mała jest szczęśliwa jak rzadko. Czuje się wyjątkowo. Czuje to ciepło w sercu, które mówi jej, że ktoś zrobił coś specjalnie dla niej. Euforia nie ma końca. Ta sukienka to skarb. Miłość po kres.
No cóż. część z Was pewnie ofuknie się na ten tekst. Część być może nawet się oburzy...ale również być może część ma tak jak ja, co absolutnie nie oznacza, że święta z rodziną są dla nas czasem straconym. Przeciwnie.